कविता -: पृथ्वीराज चौहान (दीप चारणकृत ) भारत भूमिह जण्णिया , अनेक वीर सपूत । प्रीत पालक पृथी हतो ,घण रांगड़ रजपूत ।। हतो पराक्रमी बड़ो , पृथी राज चहुआण । वाह रे रजपूत , अजमेर धणिया , सह नी सकिया , थारो ताप सलतनत रा भला भला सुलताण । हतो पराक्रमी बड़ो, पृथी राज चहुआण । द्वारपाल री मुर्ति बणाय , जयचंद सुलताण । पृथीराज रो , कियो घणो अपमान ।। तिलमिला उठियो मूँछ ने मरोड़, चहुआण ने आयगियो जोश । ले गियो संयोगिता ने उठाय , जयचंद रा उड़ गिया होश ।। मुखड़े माथे नूर ज्यूं , उंचो उगियो भाण । चंद कह्यो पृथ्वी थूं म्हारी आ बात जाण ।। चार बांस चौबीस गज अंगुल अस्ट परवाण । तहा खड़ो सुलताण है चुके मते चहुआण ।। (चंदबरदाई का दोहा ) चक्षु फुटोड़ै पृथ्वी उंचो चलायो बाण । महल माथे उभोड़ो गुड़गियो गौरी सुलताण ।। हती इनमें कला शब्द बाण भेदी । नैना फूटोड़ा तोई गौरी री मुंडी इण छेदी ।। हतो पराक्रमी बड़ो , पृथी राज चहुआण । वाह रे रजपूत , अजमेर धणिया , सह नी सकिया , थारो ताप सलतनत रा , भला भला सुलताण । हतो पराक्रमी बड़ो, पृथी राज...